آلودگی میکروپلاستیکی آب درون بطری، مسئله ای نگران کننده

آب بطری‌شده حاوی مقادیر بسیار بیشتری میکروپلاستیک نسبت به آب لوله‌کشی است. پژوهشگران دانشگاه کلمبیا با استفاده از فناوری پیشرفته لیزر، ذرات نانوپلاستیک (کوچک‌تر از ۱ میکرومتر) را در ۱۰ نمونه آب بطری از ۳ برند مختلف بررسی کردند و میانگین ۱۱۵ ذره در هر لیتر آب لوله‌کشی و ۲۴۰ هزار ذره در هر لیتر آب بطری را ثبت کردند؛ یعنی تفاوت ۴ هزار برابری.

به گزارش دیتاسنتر من و به نقل از MedNews، میکروپلاستیک‌ها ذرات کوچکی کمتر از ۵ میکرو‌متر هستند که از تجزیه پلاستیک‌ها یا تولید اولیه وارد محیط می‌شوند. نانوپلاستیک‌ها حتی ریزترند و به راحتی از دیواره روده جذب خون و اندام‌ها می‌شوند. در آب بطری، ۹۰ درصد این ذرات نانویی بودند و عمدتاً از پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) ( همان ماده بطری‌ها ) و پلی‌پروپیلن (درپوش‌ها) تشکیل شده بودند. فرآیند تولید، باز و بسته کردن مکرر و حتی فشار دادن بطری‌ها، ذرات را آزاد می‌کند.

آب لوله‌کشی به دلیل عبور از سیستم‌های تصفیه شهری، ذرات کمتری دارد، اما همچنان آلوده است. محققان هشدار می‌دهند نانوپلاستیک‌ها می‌توانند التهاب، آسیب سلولی و اختلالات هورمونی ایجاد کنند. مطالعات حیوانی نشان داده این ذرات از سد خونی-مغزی عبور کرده و در مغز، کبد و کلیه جمع می‌شوند. اثرات بلندمدت بر انسان ناشناخته است، اما نگرانی‌ها رو به افزایش است.
 

پدیده «نانوپلاستیک» سال‌هاست نادیده گرفته می‌شد، زیرا فیلترهای معمولی آن را تشخیص نمی‌دادند. روش جدید «رامان طیف‌سنجی تحریک دوفوتون» این ذرات را بدون آسیب شناسایی می‌کند و دقت بالایی دارد. پژوهشگران نمونه‌های آب لوله را ۳ بار فیلتر کردند تا مطمئن شوند نتایج دقیق است. برندهای مختلف تفاوت کمی داشتند، که نشان‌دهنده مشکل عمومی صنعت بطری‌سازی است.

برای کاهش خطر، محققان پیشنهاد می‌کنند از آب لوله فیلترشده خانگی استفاده شود، بطری‌ها کمتر فشرده شوند و صنعت به مواد جایگزین روی بیاورد. سازمان بهداشت جهانی خواستار تحقیقات بیشتر شده، زیرا روزانه میلیون‌ها نفر آب بطری می‌نوشند. این مطالعه در PNAS منتشر شد و بر ضرورت نظارت دولتی بر کیفیت آب بطری تأکید دارد. با وجود راحتی، آب بطری ممکن است سلامت را تهدید کند؛ شاید وقت بازگشت به روش‌های سنتی رسیده باشد.