پژوهشگران کشف کردند: ساختارهای اولیه حیات در فضای عمیق تشکیل می‌شوند

این شرایط شبیه‌سازی شده به تیم تحقیقاتی این امکان را داد که بررسی کنند ذرات باقی‌مانده در این شرایط چگونه نسبت به تابش‌ها واکنش نشان می‌دهند.
 
سرجیو ایوپولو می‌گوید: «ما قبلاً از آزمایش‌های قبلی می‌دانستیم که اسیدهای آمینه ساده مانند گلیسین در فضای میان‌ستاره‌ای تشکیل می‌شوند. اما ما علاقه‌مند بودیم تا بررسی کنیم آیا مولکول‌های پیچیده‌تری مانند پپتیدها به طور طبیعی روی ذرات غبار تشکیل می‌شوند و قبل از اینکه در فرایندهای شکل‌گیری ستارگان و سیارات مشارکت کنند، تشکیل می‌شوند یا خیر».
 
گفتنی است پپتیدها زمانی شکل می‌گیرند که اسیدهای آمینه به صورت زنجیره‌های کوتاه به یکدیگر متصل شوند. زمانی که چندین پپتید به هم متصل می‌شوند، پروتئین‌ها شکل می‌گیرند، که برای زندگی به‌طور اساسی ضروری هستند. درک نحوه تشکیل این پیش‌سازهای پروتئینی گامی مهم در ردیابی مبدا حیات است.

برای بررسی این فرایند، پژوهشگران گلیسین را داخل اتاقک قرار دادند و آن را در معرض تابش کیهانی شبیه‌سازی‌شده قرار دادند. سپس تغییرات شیمیایی که پس از این تابش‌ها رخ داد، مورد بررسی دقیق قرار گرفت.

آلفرد توماس هاپکینسون توضیح می‌دهد: «ما مشاهده کردیم که مولکول‌های گلیسین شروع به واکنش با یکدیگر کرده و پپتیدها و آب تولید کردند. این نشان می‌دهد که همین فرآیند در فضای میان‌ستاره‌ای نیز رخ می‌دهد.»
 
این پژوهشگران همچنین تمرکز خود را روی ابرهای غبار عظیمی که در فاصله میان ستارگان قرار دارند گذاشته‌اند، زیرا این مناطق در نهایت باعث تشکیل سیستم‌های خورشیدی جدید می‌شوند.
 
این تغییر در درک ما از فرآیندهای شیمیایی در فضا نشان می‌دهد که مولکول‌های مهم مرتبط با حیات، احتمالاً بسیار رایج‌تر از آن چیزی هستند که دانشمندان پیش‌تر تصور می‌کردند.
 
با گذشت زمان، ابرهای غبار میان‌ستاره‌ای به ستارگان و سیارات تبدیل می‌شوند. در طول این فرآیند، ساختارهای شیمیایی کوچک می‌توانند به سیارات سنگی تازه تشکیل‌شده منتقل شوند. سرجیو ایوپولو می‌گوید: «در نهایت، این ابرهای گازی به ستارگان و سیارات تبدیل می‌شوند. ذرات کوچک و شیمیایی به تدریج بر روی سیارات سنگی در یک سیستم خورشیدی تازه شکل گرفته می‌نشینند. اگر آن سیارات در ناحیه قابل سکونت قرار داشته باشند، آنگاه احتمال واقعی وجود حیات در آنجا وجود دارد.»
 
وی در ادامه می‌افزاید: «با این حال، هنوز نمی‌دانیم که حیات دقیقاً چگونه آغاز شد. اما پژوهش‌هایی مانند تحقیق ما نشان می‌دهند که بسیاری از مولکول‌های پیچیده‌ای که برای حیات ضروری هستند، به طور طبیعی در فضا شکل می‌گیرند».
 
در نگاه اول، تشکیل پپتیدها از اسیدهای آمینه ساده ممکن است گام کوچکی به نظر برسد. اما واکنشی که اسیدهای آمینه را به یکدیگر متصل می‌کند، از همان قوانین شیمیایی اساسی در هر جایی پیروی می‌کند.
 
سرجیو ایوپولو در پایان می‌گوید: «هنوز کارهای زیادی باید انجام شود، اما تیم تحقیقاتی ما در حال تلاش است تا به این سؤالات اساسی پاسخ دهد. ما قبلاً کشف کرده‌ایم که بسیاری از بلوک‌های ساختاری حیات در آنجا شکل می‌گیرند و احتمالاً در آینده کشفیات بیشتری خواهیم داشت».