ربات‌های انسان‌نما در مسیر ورود به زندگی روزمره؛ آیا می‌توان به آنها اعتماد کرد؟

به گزارش دیتاسنتر من، این نگرانی‌ها پس از انتشار ویدئوهایی که رفتارهای غیرمنتظره برخی ربات‌ها را نشان می‌داد، بار دیگر مورد توجه قرار گرفت. در یکی از این موارد، یک ربات هنگام اجرای نمایشی کنترل خود را از دست داد و در نمونه‌ای دیگر، رباتی در جریان یک رویداد عمومی با یک کودک برخورد کرد. این اتفاق‌ها بار دیگر بحث درباره ضرورت تدوین و اجرای استانداردهای سخت‌گیرانه ایمنی پیش از استفاده گسترده از این سامانه‌ها را داغ کرده است.

اگرچه تاکنون هیچ موردی از مرگ یا حادثه جدی ناشی از فعالیت ربات‌های انسان‌نما گزارش نشده است، اما با بزرگ‌تر و سنگین‌تر شدن این ربات‌ها، نگرانی‌ها درباره خطرات احتمالی ناشی از سقوط، از دست دادن تعادل یا بروز نقص فنی هنگام انجام وظایف افزایش یافته است.
 

فناوری‌های هوشمند برای ارتقای ایمنی

توسعه‌دهندگان در تلاش هستند چندین لایه حفاظتی را در ساختار ربات‌های انسان‌نما پیاده‌سازی کنند. این تدابیر از دکمه‌های توقف اضطراری آغاز می‌شود و تا بهره‌گیری از تراشه‌های پیشرفته، حسگرهای هوشمند و سامانه‌های هوش مصنوعی ادامه پیدا می‌کند؛ سامانه‌هایی که می‌توانند محیط اطراف را به‌صورت لحظه‌ای تحلیل کرده و برای جلوگیری از وقوع حادثه تصمیم‌گیری کنند.

این فناوری‌ها با ترکیب داده‌های دریافتی از دوربین‌ها و حسگرها، موقعیت افراد حاضر در محیط را شناسایی کرده و در صورت نزدیک شدن انسان یا تشخیص شرایط ناایمن، مسیر حرکت ربات را تغییر می‌دهند یا آن را متوقف می‌کنند.

علاوه بر این، شرکت‌های فعال در این حوزه در حال توسعه نرم‌افزارهایی هستند که یک «مغز ایمنی» را در کنار سامانه اصلی کنترل ربات قرار می‌دهد تا تصمیم‌های مرتبط با ایمنی با سرعت و دقت بیشتری اتخاذ شوند.

راهکارهای مهندسی برای کاهش خطر

افزایش ایمنی ربات‌های انسان‌نما تنها به توسعه نرم‌افزار محدود نمی‌شود. برخی شرکت‌ها با تغییر طراحی فیزیکی این ربات‌ها تلاش کرده‌اند احتمال بروز حادثه را کاهش دهند. برای مثال، برخی مدل‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که در صورت بروز نقص فنی، به شکلی جمع شوند که کمترین آسیب ممکن به افراد وارد شود.

در مقابل، برخی سازندگان نیز تصمیم گرفته‌اند به‌جای استفاده از پاهای انسان‌نما، ربات‌ها را به پایه‌های چرخ‌دار مجهز کنند تا هنگام انجام وظایف، پایداری و تعادل بیشتری داشته باشند و احتمال سقوط آنها کاهش یابد.

در همین حال، کارشناسان و نهادهای بین‌المللی مشغول تدوین استانداردهای جهانی برای ایمنی ربات‌های انسان‌نما هستند. انتظار می‌رود نخستین استاندارد تخصصی این حوزه در سال ۲۰۲۸ منتشر شود؛ اقدامی که با هدف یکپارچه‌سازی الزامات ایمنی هم‌زمان با گسترش استفاده از این فناوری انجام می‌شود.
 

بازاری با آینده‌ای امیدوارکننده

با وجود چالش‌های ایمنی، سرمایه‌گذاری در حوزه ربات‌های انسان‌نما همچنان با سرعت بالایی ادامه دارد و سرمایه‌گذاران میلیاردها دلار به توسعه این فناوری اختصاص داده‌اند. بر اساس پیش‌بینی‌ها، تا سال ۲۰۵۰ تعداد ربات‌های انسان‌نما در سراسر جهان ممکن است به یک میلیارد دستگاه برسد و بازاری با ارزشی در حدود ۷.۵ تریلیون دلار شکل گیرد.

کارشناسان صنعت معتقدند تحقق این چشم‌انداز، بیش از هر چیز به توانایی شرکت‌ها در توسعه سامانه‌های ایمنی قابل اعتماد بستگی دارد؛ سامانه‌هایی که بتوانند اعتماد کاربران را جلب کرده و مسیر ورود ایمن و گسترده ربات‌های انسان‌نما را از محیط‌های صنعتی به زندگی روزمره هموار سازند.